Mensdom Oorlewing
Mensdom Oorlewing is ’n ontwikkelende tegnologiese en humanitêre visie wat daarop gerig is om die mens se vermoë tot oorlewing, redding, ruimteverkenning en beskerming van die Aarde te bevorder.
Die uitgangspunt is eenvoudig, maar omvangryk: ontwikkel tegnologie wat mense kan red wanneer bestaande stelsels nie voldoende is nie. Dit sluit redding in die buitenste ruimte, ondersteuning van mense op die Maan en Mars, beskerming teen natuurlike ruimtegevare en die ontwikkeling van meer volhoubare tegnologiese stelsels in.
Die fundamentele beginsel
Die projek vertrek vanuit die beginsel dat selfs ’n enkele geredde mens ’n betekenisvolle menslike oorwinning verteenwoordig. Daarom word deelname nie uitsluitlik tot groot ondernemings, regeringsinstellings of gevestigde ruimteagentskappe beperk nie.
Uitvinders, ingenieurs, wetenskaplikes, programmeerders, ontwerpers, tegnici, vervaardigers, entrepreneurs en probleemoplossers kan almal bydra.
’n Idee kan begin as ’n eenvoudige tekening, berekening of vermoede en vervolgens ontwikkel word deur:
idee → navorsing → ingenieurswese → simulasie (rekenaarmatige toetsing) → prototipe (eerste werkende model) → eksperimentele toetsing → verbetering → dokumentasie → toepassing.
Die beginsel is dat mislukking nie noodwendig ’n einde is nie; dit kan empiriese kennis (kennis verkry deur waarneming en toetsing) verskaf wat toekomstige ontwikkeling verbeter.
Tegnologiese selfstandigheid
Mensdom Oorlewing ondersoek die moontlikheid om tegnologie te ontwikkel wat nie bloot bestaande oplossings herhaal nie, maar nuwe funksies moontlik maak.
Dit sluit hardeware (fisiese toestelle en masjinerie), sagteware (digitale beheer- en berekeningstelsels), kunsmatige intelligensie (rekenaarstelsels wat komplekse take kan verrig), gevorderde materiale, aandrywing, energieopwekking, lewensondersteuning en kommunikasie in.
’n Belangrike beginsel is dat tegnologie nie weggegooi behoort te word bloot omdat dit nog onvolmaak is nie. ’n Onvoltooide of verouderde tegnologie kan steeds ’n beginsel, komponent of konsep bevat wat later van kritieke belang kan wees.
Kunsmatige intelligensie en rekenaarstelsels
Die visie sluit hoogs gevorderde rekenaarstelsels in wat groot hoeveelhede inligting kan verwerk, ruimtetuigstelsels kan monitor en diagnostiek (outomatiese fout- en toestandbepaling) kan uitvoer.
Die voorgestelde argitektuur bevat oortolligheid (meer as een stelsel wat dieselfde kritieke funksie kan verrig), sodat ’n enkele tegniese fout nie noodwendig ’n hele missie vernietig nie.
Die uiteindelike beginsel is foutverdraagsaamheid (die vermoë van ’n stelsel om steeds te funksioneer wanneer sekere komponente faal).
Kunsmatige swaartekrag
Een navorsingsgebied is tegnologie wat die effek van Aarde-swaartekrag binne ’n ruimtetuig kan naboots sonder om uitsluitlik op rotasie staat te maak.
Dit verteenwoordig ’n uiters uitdagende fisiese en ingenieurstegniese probleem, wat eksperimentele validering (werklike toetsing om te bepaal of die beginsel werk) sou vereis.
Gevorderde materiale
Die projek ondersoek materiale wat moontlik gelyktydig liggewig, sterk, hittebestand, stralingsbestand, deursigtig en herbruikbaar kan wees.
Moontlike navorsingsgebiede sluit onder andere grafeen-gebaseerde materiale, gevorderde samestellings, silikonkarbied, saffier, ALON-tipe deursigtige keramiek en gesmelte silika in.
Die doel is nie bloot om ’n “sterker materiaal” te vind nie, maar om materiale te ontwikkel wat meerdere funksies kan kombineer: strukturele ondersteuning, termiese beskerming, stralingsafskerming en langtermynherbruikbaarheid.
Herbruikbare termiese beskerming
Atmosferiese herbetreding is een van die ernstigste ingenieursuitdagings van herbruikbare ruimtetuie.
Die visie ondersoek daarom nie-ablatiewe termiese beskerming (’n hitteskerm wat nie doelbewus wegbrand nie).
Moontlike beginsels sluit in:
- hitteweerkaatsing;
- termiese verspreiding;
- stralingshitte-afvoer;
- termiese energieberging;
- isolasie;
- aktiewe termiese beheer;
- hoëtemperatuurmateriale; en
- herbruikbare strukturele beskerming.
Die konsep van ’n buitenste materiaal wat ’n byna konstante interne temperatuur handhaaf ondanks uiterste eksterne verhitting, bly egter ’n navorsingshipotese (’n idee wat eksperimenteel bewys moet word).
Waterstof, suurstof en water
’n Belangrike volhoubaarheidsbeginsel is die waterstof-suurstof-energiesiklus.
Water kan deur elektrolise (die gebruik van elektrisiteit om water chemies te ontbind) in waterstof en suurstof geskei word. Wanneer hierdie gasse later weer in ’n brandstofsel saamgevoeg word, kan elektrisiteit opgewek word en water vorm.
Met hernubare elektrisiteit kan hierdie beginsel moontlik deel vorm van ’n geslote of gedeeltelik geslote hulpbronsiklus (waar materiaal herhaaldelik binne dieselfde stelsel benut word).
Waterstof en suurstof kan ook as moontlike ruimtetuigdryfmiddels ondersoek word, mits die volledige massa-, energie-, bergings-, veiligheids- en aandrywingsvereistes aanvaarbaar is.
Elektriese aandrywing en plasmategnologie
Nog ’n navorsingsgebied is elektries beheerde plasmastuwing (die versnelling van geïoniseerde gas om stootkrag te produseer).
Dit vereis diepgaande navorsing oor plasmagenerering, elektromagnetiese velde, kragelektronika, termiese beheer, materiale en energie-doeltreffendheid.
Daar moet voortdurend onderskei word tussen:
bestaande bewese tegnologie → tegnologie wat verdere ontwikkeling benodig → eksperimentele tegnologie → teoretiese konsepte.
Geen hipotetiese aandrywingstelsel behoort as vlugbewys aangebied te word voordat dit werklik gedemonstreer en onafhanklik getoets is nie.
Volhoubare energie
Die tegnologiese raamwerk sluit moontlike gebruik van:
- hoëdoeltreffende sonkrag;
- gevorderde fotovoltaïese materiale;
- energieberging;
- regeneratiewe energiesisteme;
- waterstof/suurstof-brandstofselle;
- doeltreffende elektriese motors;
- gevorderde kragelektronika; en
- intelligente energiebestuur
Die doel is maksimum nuttige werk per eenheid energie en massa, terwyl vermorsing en onnodige hulpbronverbruik verminder word.
Lewensondersteuning
’n Reddingsruimtetuig moet veel meer kan doen as om bloot te vlieg.
Dit benodig omgewingsbeheer en lewensondersteuning, insluitend waterherwinning, suurstofbestuur, koolstofdioksiedverwydering, humiditeitsbeheer, afvalverwerking, voedselvoorsiening, mediese toerusting, higiëne en noodvoorrade.
Die langtermynideaal is groter outonomie (die vermoë om met minimale ondersteuning van die Aarde te funksioneer).
Reddingsruimtetuie
Die sentrale doelwit is redding.
’n Toekomstige reddingsruimtetuig behoort moontlik mense te kan ondersteun wat in Aarde-baan, op die Maan, op Mars of in ander gevaarlike omgewings gestrand is.
So ’n voertuig benodig nie slegs aandrywing nie, maar ook:
bemanningsverblyf, navigasie, kommunikasie, energie, termiese beheer, stralingsbeskerming, dokstelsels, mediese ondersteuning, noodstelsels, landingstelsels en veilige terugkeer.
Kritieke funksies behoort waar moontlik deur oortollige en onafhanklike stelsels ondersteun te word.
Aarde- en ruimtebeskerming
Menslike oorlewing eindig nie by ruimtevaart nie.
Die breër visie sluit navorsing in oor asteroïde- en komeetimpakvoorkoming, hemelliggaamopsporing, ruimteafvalverwydering, noodruimtetuie en ander bedreigings.
Die sentrale beginsel kan eenvoudig gestel word:
Voorkoming waar moontlik; redding wanneer voorkoming nie moontlik is nie.
Intellektuele eiendom en oopbronontwikkeling
Nuwe uitvindings kan, waar toepaslik, deur patentering (wettige beskerming van ’n uitvinding) beskerm word om verdere ontwikkeling en belegging moontlik te maak.
Ander uitvindings kan as oopbrontegnologie (tegnologie waarvan die kennis en ontwerp beskikbaar gestel word sodat ander dit kan bestudeer en verbeter) ontwikkel word.
’n Verdere moontlikheid is lisensiëring (wettige toestemming om ’n uitvinding onder bepaalde voorwaardes te gebruik), veral waar tegnologie vir humanitêre redding gebruik kan word.
Die uiteindelike doel is om nuttige tegnologie nie onnodig van die mensdom af te sluit nie, maar dit verantwoordelik beskikbaar te maak vir legitieme reddingsdoeleindes.
’n Wêreldwye kennisnetwerk
Mensdom Oorlewing kan uiteindelik ontwikkel tot ’n gestruktureerde kennis- en samewerkingsnetwerk.
Elke tegnologie kan volgens ’n wetenskaplike ontwikkelingsketting gedokumenteer word:
probleem → hipotese → wetenskaplike beginsel → bestaande tegnologie → nuwe uitvinding → berekeninge → simulasie → prototipe → toetsresultate → verbetering → intellektuele eiendom → oopbronkennis → werklike toepassing.
Hierdie benadering maak dit moontlik om duidelik te onderskei tussen verbeelding, moontlikheid, ingenieursontwerp en wetenskaplik bewese werklikheid.
Die huidige werklikheid
Mensdom Oorlewing is tans ’n eenpersoon-ontwikkelingsprojek met ’n visie, gedokumenteerde konsepte en ’n webteenwoordigheid. Daar is nog nie ’n voltooide fabriek, laboratorium, groot ingenieurspan of voltooide reddingsruimtetuig nie.
Die belangrike beginpunt is dus nie om voor te gee dat die tegnologie reeds bestaan nie, maar om die pad van idee na bewys sigbaar te maak.
Wat voorgestel word, wat nagevors word, wat werk, wat misluk, wat onseker is en wat nog getoets moet word, behoort deursigtig gedokumenteer te word.
Die uiteindelike visie
Mensdom Oorlewing beoog die ontwikkeling van tegnologie wat die mensdom kan help om langer te oorleef, verder te reis, mense in gevaar te red en die Aarde te beskerm — met volhoubaarheid, wetenskaplike verifikasie, verantwoordelike hulpbronbenutting en voortdurende tegnologiese verbetering as grondbeginsels.
Die reis begin nie noodwendig met ’n fabriek of ’n voltooide ruimtetuig nie.
Dit kan begin met een mens, een idee, een berekening, een eksperiment en die bereidwilligheid om die idee aan werklike toetsing bloot te stel.
Vir die mensdom.
Vir die Aarde.
Vir die voortbestaan van menslike lewe.