Beste foto van my, toe ek 'n kleuter was.
Gebore 1983 in "Pietersburg, Noord-Transvaal", in die "Rupibliek van Suid-Afrika".
Hier (ek heel regs), ek is deur my onderwysers as 'n hasie aangestel, dis 'n manier waarop hulle kinders in die voorskoolse geklassifiseer het.
Ek kan nie presies onthou of die kostuum later daardie jaar in 'n konsert gebruik sou word nie, maar ek het kort nadat daardie foto geneem is, van voorskoolse verander.
Hier ontvang ek my sertifikaat om voorskool skool toe te gaan.
Die goewerneur van Pietersburg het op daardie oomblik die sertifikate aan ons oorhandig.
Daardie dag kon ek nie verstaan hoekom ek 'n foto vir die eerste skooldag moes neem nie, want ek was reeds in die voorskool.
Ek het baie nuwe dinge geleer, soos waar ons in die wêreld is, die leer van linker- en regterhandposisies, en die alfabet. Ek het van graad 1 tot graad 5 in daardie skool gebly vir die eerste kwartaal.
Ek het my ouers gevra om 'n foto van my te neem en het 'n houding gemaak waar ek met my vinger wys.
Toe die foto geneem is, het ek skielik visioene gehad van myself wat terugkyk na die foto en nie onthou waar dit geneem is nie. Ek het visioene van my lewe gehad sedert die vroegste herinnering wat ek aan my kinderjare gehad het.
(ek heel regs) Tweede kwartaal van graad 5 het ek by die skool aangesluit. Hier het ek die wêreld saam met die koor gereis en geleer wat stres is.
Al wat ek van die skool gehaat het, was dat dit 'n seunskool is, ek wou ook meisies hê. Meisies sou lekker gewees het om uit te gaan en ...
(tweede ry, tweede van links) Ek het sanglesse by ons koorleier begin kry, en dit het my meer solo's in die konserte gegee.
Ek het in graad 8 uit die skool geval weens finansiële probleme en huis toe gegaan.
Ons (Drakies) is in RX- en Puma-helikopters na die bopunt van 'n gedeelte van die Drakensberge geneem vir 'n inhuldigingsplegtigheid vir die nuwe president van Suid-Afrika in 1994.
Hierdie skildery, die A4-papier, het ek geteken met 'n pen.
Hierdie is 'n paar visioene wat in 'n kunswerk saamgevoeg is. Ek kan nie al die visioene noem nie, maar die meeste daarvan het werklikheid geword. Ek het steeds mense wat vir my sê dis net my brein wat my flous.